Historiek van het Godecharle-fonds

EEN VERHAAL DAT BEGINT MET EEN KANS

Lang voor er sprake was van de Godecharle-prijs, was er een jonge kunstenaar met ambitie. Veel ambitie. Maar weinig middelen.

Van Brussel naar Europa

Gilles-Lambert Godecharle wordt in 1750 geboren in een familie van componisten, zangers en muzikanten. Zijn eigen talent ontdekt hij bijna toevallig, wanneer hij als jonge man met een blok klei een bijzonder expressieve figuur boetseert.

Het wordt het begin van een uitzonderlijk parcours.

Hij komt terecht in het atelier van beeldhouwer Laurent Delvaux en beseft al snel dat talent alleen niet volstaat. Om te groeien, moet hij de wereld zien. Andere kunstenaars ontmoeten. Grote kunstwerken bestuderen. Grenzen oversteken.

Maar daar is geld voor nodig. En dat heeft hij niet.

Tot zijn talent wordt opgemerkt door Karel van Lotharingen, landvoogd van de Oostenrijkse Nederlanden. Dankzij diens steun krijgt Gilles-Lambert de kans om naar Parijs en Rome te reizen en zich verder te ontwikkelen.

Die kans verandert alles.

Hij bestudeert de kunst van de oudheid en de renaissance, reist door Europa, wint een belangrijke prijs voor beeldhouwkunst en wordt zelfs door koning Frederik II naar Potsdam uitgenodigd.

Na Londen keert hij terug naar België, waar hij leraar en later directeur wordt van de Brusselse Academie.

Zijn werk krijgt een prominente plaats in het Belgische straatbeeld. Zo realiseert hij onder meer het fronton en de reeks Maanden van het Paleis van Laken en het fronton van het Paleis van de Natie.

Eén kans gaf een jonge kunstenaar de ruimte om uit te groeien tot een naam van betekenis.

En precies dat verhaal zou later zijn zoon inspireren.

VAN ÉÉN KANS NAAR DUIZENDEN MOGELIJKHEDEN

Napoléon Godecharle wordt op 18 april 1803 geboren in Brussel.

In tegenstelling tot zijn vader kiest hij niet voor een artistieke carrière. Hij wordt pleitbezorger en leidt een discreet en bescheiden leven, omringd door kunstenaars, advocaten en magistraten.

Door sober te leven en zijn inkomsten verstandig te investeren, bouwt hij doorheen de jaren een aanzienlijk vermogen op. Maar Napoléon vergeet nooit het verhaal van zijn vader.

Hij weet hoeveel talent kan betekenen. Maar vooral hoeveel verschil de juiste ondersteuning op het juiste moment kan maken.

Daarom neemt hij een bijzondere beslissing.

Hij wil zijn vermogen inzetten om jonge, uitzonderlijk getalenteerde Belgische kunstenaars de kansen te geven die zijn vader ooit zelf kreeg.

Niet door hen alleen financieel te ondersteunen, maar door hen letterlijk de wereld in te sturen.

Zijn wens is dat jonge kunstenaars dankzij een beurs hun artistieke opleiding kunnen vervolmaken, kunnen reizen, internationale contacten kunnen leggen en mensen kunnen ontmoeten die hun artistieke persoonlijkheid uitdagen en versterken.

Zijn uiteindelijke ambitie reikt nog verder: jong talent laten groeien en zo bijdragen aan de artistieke uitstraling van België.

Napoléon Godecharle overlijdt op 17 april 1875 in zijn woning aan het Martelarenplein 14 in Brussel. Zoals hij zelf had gevraagd, wordt hij in alle discretie begraven. Maar zijn idee leeft verder.

Een erfenis die blijft bewegen

Uit zijn nalatenschap ontstaat het Fonds Godecharle en enkele jaren later de wedstrijd die generaties jonge Belgische kunstenaars kansen zal bieden.

In 1981 viert de Godecharle-wedstrijd haar honderdjarig bestaan.

Meer dan een eeuw na de eerste wedstrijd blijft de oorspronkelijke gedachte verrassend actueel:

talent verdient niet alleen erkenning.
Talent verdient kansen.

Kansen om te groeien.
Om grenzen te verleggen.
Om gezien te worden.
Om nieuwe mensen en ideeën te ontmoeten.
En om een eigen artistieke weg te vinden.

Dat was de overtuiging van Napoléon Godecharle.

En dat is nog altijd waar Godecharle voor staat.